ຜົນກະທົບຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມຂອງການເລືອກວິທີການຈັດການສົບ

ຄວາມຍືນຍົງ ແລະ ການວາງແຜນໃນການຈັດການສົບ

ການວາງແຜນ (Planning) ສໍາລັບວາລະສຸດທ້າຍຂອງຊີວິດແມ່ນເລື່ອງທີ່ຕ້ອງໃຊ້ຄວາມລະອຽດອ່ອນ ແລະ ການພິຈາລະນາຢ່າງຮອບຄອບ. ໃນໄລຍະຜ່ານມາ, ຄວາມຍືນຍົງ (Sustainability) ອາດຈະບໍ່ແມ່ນປັດໃຈຫຼັກທີ່ຄົນສ່ວນໃຫຍ່ຄິດເຖິງ, ແຕ່ໃນປະຈຸບັນ, ຄວາມຮັບຮູ້ກ່ຽວກັບຜົນກະທົບຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມໄດ້ປ່ຽນແປງໄປ. ການຈັດການສົບແບບດັ້ງເດີມ ບໍ່ວ່າຈະເປັນການຝັງ ຫຼື ການເຜົາ, ລ້ວນແຕ່ມີການປ່ອຍອາຍພິດກາກບອນ ຫຼື ການໃຊ້ສານເຄມີທີ່ອາດຈະສົ່ງຜົນເສຍຕໍ່ລະບົບນິເວດໃນໄລຍະຍາວ. ການວາງແຜນລ່ວງໜ້າຊ່ວຍໃຫ້ບຸກຄົນສາມາດເລືອກວິທີການທີ່ສອດຄ່ອງກັບຄ່ານິຍົມຂອງຕົນເອງໃນການຮັກສາໂລກ.

ການພິຈາລະນາເຖິງຜົນກະທົບຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າເຮົາຕ້ອງລະຖິ້ມຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຜູ້ລ່ວງລັບ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ, ມັນແມ່ນການສະແດງເຖິງຄວາມຮັກທີ່ມີຕໍ່ຄົນລຸ້ນຫຼັງໂດຍການບໍ່ສ້າງພາລະໃຫ້ແກ່ທຳມະຊາດ. ວິທີການຈັດການສົບ (Disposition) ແບບໃໝ່ໆ ເຊັ່ນ ການຝັງແບບທຳມະຊາດ ຫຼື ການນຳໃຊ້ເຕັກໂນໂລຊີທີ່ທັນສະໄໝ ໄດ້ກາຍມາເປັນທາງເລືອກທີ່ໜ້າສົນໃຈ ສຳລັບຜູ້ທີ່ຕ້ອງການໃຫ້ຮ່າງກາຍຂອງຕົນກັບຄືນສູ່ທຳມະຊາດຢ່າງສົມບູນ ແລະ ສະອາດທີ່ສຸດ.

ພິທີກຳ ແລະ ງານສົບທີ່ເປັນມິດຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມ

ງານສົບ (Funeral) ແລະ ພິທີກຳ (Ceremony) ຕ່າງໆ ແມ່ນສ່ວນໜຶ່ງທີ່ສຳຄັນຂອງການໄວ້ອາໄລ (Mourning). ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ງານສົບແບບດັ້ງເດີມມັກຈະມີການໃຊ້ຊັບພະຍາກອນຈຳນວນຫຼາຍ ເຊັ່ນ: ດອກໄມ້ທີ່ນຳເຂົ້າມາຈາກທາງໄກ, ໃບເຊີນທີ່ເປັນເຈ້ຍ, ແລະ ການເດີນທາງຂອງແຂກທີ່ມາຮ່ວມງານ. ການປັບປ່ຽນຮີດຄອງປະເພນີ (Ritual) ໃຫ້ເປັນມິດຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມຫຼາຍຂຶ້ນ ສາມາດເຮັດໄດ້ໂດຍການເລືອກໃຊ້ດອກໄມ້ໃນທ້ອງຖິ່ນ, ການໃຊ້ສື່ດິຈິຕອນໃນການແຈ້ງຂ່າວ, ຫຼື ແມ່ນແຕ່ການຈັດງານໃນສະຖານທີ່ທີ່ເປີດໂລ່ງເພື່ອຫຼຸດຜ່ອນການໃຊ້ພະລັງງານ.

ນອກຈາກນີ້, ການເລືອກວິທີການທີ່ຫຼຸດຜ່ອນການໃຊ້ສານເຄມີໃນການຮັກສາສົບ ກໍ່ເປັນອີກບາດກ້າວໜຶ່ງທີ່ສຳຄັນ. ສານເຄມີທີ່ໃຊ້ໃນການສີດສົບມັກຈະມີສ່ວນປະກອບຂອງຟໍມາລິນ ເຊິ່ງສາມາດຊຶມລົງສູ່ດິນ ແລະ ແຫຼ່ງນ້ຳໃຕ້ດິນໄດ້. ການເລືອກພິທີກຳທີ່ເນັ້ນຄວາມລຽບງ່າຍ ແລະ ເປັນທຳມະຊາດ ບໍ່ພຽງແຕ່ຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນຜົນກະທົບຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງຊ່ວຍໃຫ້ການສູນເສຍ (Bereavement) ກາຍເປັນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການລະລຶກເຖິງທີ່ມີຄວາມໝາຍ ແລະ ສະຫງົບສຸກຢ່າງແທ້ຈິງ.

ການເລືອກໂຖໃສ່ກະດູກ ແລະ ການຈັດການຂີ້ເຖົ່າ

ຫຼັງຈາກຂະບວນການຈັດການສົບ, ສິ່ງທີ່ຫຼົງເຫຼືອຢູ່ຄື ຂີ້ເຖົ່າ (Ashes). ການເລືອກ ໂຖໃສ່ກະດູກ (Urn) ທີ່ເໝາະສົມແມ່ນມີຄວາມສຳຄັນຫຼາຍ. ໃນອະດີດ, ໂຖໃສ່ກະດູກມັກຈະເຮັດຈາກວັດສະດຸທີ່ບໍ່ຍ່ອຍສະຫຼາຍ ເຊັ່ນ: ເຊລາມິກ ຫຼື ໂລຫະ. ແຕ່ໃນປະຈຸບັນ, ມີທາງເລືອກທີ່ເຮັດຈາກວັດສະດຸຊີວະພາບ ເຊັ່ນ: ເຈ້ຍທີ່ໃຊ້ຄືນໃໝ່, ເກືອທຳມະຊາດ, ຫຼື ແມ່ນແຕ່ດິນໜຽວທີ່ອອກແບບມາເພື່ອໃຫ້ຍ່ອຍສະຫຼາຍໄດ້ເມື່ອຖືກຝັງໃນດິນ ຫຼື ປ່ອຍລົງໃນນ້ຳ.

ບາງຄົນເລືອກທີ່ຈະປ່ຽນຂີ້ເຖົ່າໃຫ້ກາຍເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງຕົ້ນໄມ້ ເພື່ອເປັນການສ້າງຊີວິດໃໝ່ ແລະ ເປັນສັນຍະລັກຂອງການລະລຶກເຖິງ (Remembrance) ທີ່ຍືນຍົງ. ວິທີການນີ້ບໍ່ພຽງແຕ່ຊ່ວຍຫຼຸດຜ່ອນການໃຊ້ພື້ນທີ່ໃນ ປ່າຊ້າ (Cemetery) ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງເປັນການເພີ່ມພື້ນທີ່ສີຂຽວໃຫ້ແກ່ໂລກ. ການເລືອກວິທີການທີ່ອ່ອນໂຍນຕໍ່ທຳມະຊາດໃນຂັ້ນຕອນນີ້ ຊ່ວຍໃຫ້ຄອບຄົວຮູ້ສຶກເຖິງຄວາມເຊື່ອມໂຍງລະຫວ່າງຜູ້ທີ່ລ່ວງລັບກັບວົງຈອນຂອງຊີວິດ.

ປ່າຊ້າ ແລະ ວິທີການຈັດການສົບແບບທຳມະຊາດ

ໃນຫຼາຍໆຕົວເມືອງໃຫຍ່, ພື້ນທີ່ສຳລັບ ປ່າຊ້າ (Cemetery) ເລີ່ມມີຈຳກັດ ແລະ ມີລາຄາສູງ. ນອກຈາກນັ້ນ, ການຝັງສົບແບບດັ້ງເດີມທີ່ໃຊ້ຫີບສົບທີ່ເຮັດຈາກໄມ້ເນື້ອແຂງ ຫຼື ໂລຫະ ພ້ອມກັບການກໍ່ສ້າງຂຸມຝັງສົບດ້ວຍເບຕົງ ລ້ວນແຕ່ຂັດຂວາງຂະບວນການຍ່ອຍສະຫຼາຍຕາມທຳມະຊາດ. ການຈັດການສົບ (Disposition) ແບບສີຂຽວ ຫຼື ການຝັງແບບທຳມະຊາດ ຈຶ່ງກາຍເປັນທາງເລືອກທີ່ຊ່ວຍຮັກສາສະພາບແວດລ້ອມ ແລະ ປະຢັດພື້ນທີ່.

ລາຄາ, ອັດຕາ, ຫຼື ການປະເມີນຄ່າໃຊ້ຈ່າຍທີ່ລະບຸໄວ້ໃນບົດຄວາມນີ້ແມ່ນອີງຕາມຂໍ້ມູນຫຼ້າສຸດທີ່ມີຢູ່ ແຕ່ອາດຈະມີການປ່ຽນແປງຕາມເວລາ. ແນະນຳໃຫ້ເຮັດການຄົ້ນຄວ້າດ້ວຍຕົນເອງກ່ອນການຕັດສິນໃຈທາງດ້ານການເງິນ.

ປະເພນີ ແລະ ການລະລຶກເຖິງໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການສູນເສຍ

ການປ່ຽນແປງວິທີການຈັດການສົບໃຫ້ເປັນມິດຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມ ບໍ່ໄດ້ໝາຍຄວາມວ່າເຮົາຕ້ອງລະຖິ້ມ ປະເພນີ (Tradition) ທີ່ສືບທອດກັນມາ. ຫຼາຍໆວັດທະນະທຳມີຄວາມເຊື່ອເລື່ອງ ຊີວິດຫຼັງຄວາມຕາຍ (Afterlife) ທີ່ເນັ້ນການກັບຄືນສູ່ທຳມະຊາດ ຫຼື ທາດທັງສີ່. ການປັບປ່ຽນຮູບແບບໃຫ້ທັນສະໄໝ ແລະ ຍືນຍົງ ສາມາດເຮັດໄດ້ໂດຍການຮັກສາເນື້ອໃນສຳຄັນຂອງພິທີກຳໄວ້ ແຕ່ປ່ຽນແປງວັດສະດຸ ແລະ ວິທີການໃຫ້ດີຕໍ່ໂລກຫຼາຍຂຶ້ນ.

ການລະລຶກເຖິງ (Remembrance) ຜູ້ທີ່ຈາກໄປສາມາດເຮັດໄດ້ໃນຫຼາຍຮູບແບບ ໂດຍບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງສ້າງສິ່ງກໍ່ສ້າງທີ່ຖາວອນ ແລະ ສົ່ງຜົນເສຍຕໍ່ສິ່ງແວດລ້ອມ. ການປູກຕົ້ນໄມ້ເພື່ອລະລຶກເຖິງ ຫຼື ການບໍລິຈາກເພື່ອການກຸສົນໃນນາມຜູ້ລ່ວງລັບ ແມ່ນວິທີການທີ່ສ້າງສັນ ແລະ ເປັນປະໂຫຍດຕໍ່ສັງຄົມ. ໃນຊ່ວງເວລາແຫ່ງການ ໄວ້ອາໄລ (Mourning), ການຮູ້ວ່າພວກເຮົາໄດ້ເລືອກສິ່ງທີ່ດີທີ່ສຸດໃຫ້ແກ່ທັງຜູ້ທີ່ຈາກໄປ ແລະ ໂລກທີ່ພວກເຮົາຍັງອາໄສຢູ່ ຈະຊ່ວຍໃຫ້ຈິດໃຈມີຄວາມສະຫງົບ ແລະ ພາກພູມໃຈ.

ສະຫຼຸບແລ້ວ, ການເລືອກວິທີການຈັດການສົບທີ່ຄຳນຶງເຖິງສິ່ງແວດລ້ອມແມ່ນການຕັດສິນໃຈທີ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ ແລະ ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໝາຍ. ບໍ່ວ່າຈະເປັນການເລືອກການເຜົາດ້ວຍນ້ຳ, ການຝັງແບບທຳມະຊາດ, ຫຼື ການໃຊ້ໂຖໃສ່ກະດູກທີ່ຍ່ອຍສະຫຼາຍໄດ້, ທຸກໆທາງເລືອກລ້ວນແຕ່ມີສ່ວນຊ່ວຍໃນການຮັກສາຄວາມສົມດຸນຂອງລະບົບນິເວດ. ການເຮັດໃຫ້ວາລະສຸດທ້າຍຂອງຊີວິດເປັນການໃຫ້ຄືນສູ່ທຳມະຊາດ ແມ່ນການສະແດງເຖິງຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ຊີວິດ ແລະ ໂລກໃບນີ້ຢ່າງແທ້ຈິງ.